Pretraživanje tekstova
Rodnie Polya imao je pasoš Svetog Kristofora i Nevisa i boravišnu dozvolu za UAE, što se nije sviđalo ruskoj Vladi
Prošle nedelje je ruski sud presudio u korist Kancelarije glavnog tužioca za nacionalizaciju celokupne imovine Rodni Polia (Rodnie Polya), nekada vodećeg trgovca žitarica u zemlji, izveštava Reuters.
Rodni Polia, ranije poznat kao Pyotr Khodykin, imao je pasoš Svetog Kristofora i Nevisa, ostrvske države u Karipskom moru i boravišnu dozvolu za Ujedinjene Arapske Emirate.
Pokušao je da zadrži kompaniji tako što je predao pasoš i boravišnu dozvolu, ali je uprkos tome ostao bez cele imovine.
Mnogi ruski poslovni ljudi uzimali su strano državljanstvo i upravljali svojom imovinom putem firmi registrovanih u inostranstvu, uprkos traženju Vladimira Putina da ostanu i rade u Rusiji, piše Uk.finance.
Inače, firma Rodni Polia kontroliše veliki terminal za utovar žitarica u regiji Crnog mora i klasifikovana je kao strateška imovina koju, prema ruskom zakonu, ne mogu kontrolisati stranci. Poseduje i 17 brodova za prevoz žitarica.
Terminal se nalazi na reci Don, koji je povezan s Azovskim morem i može prevesti približno 4 miliona tona žitarica godišnje.
Ova odluka suda, kažu, predstavlja presedan, budući da pojedinom imovinom u ruskom sektoru žitarica još uvek upravljaju strane registrovane firme.
Tagovi
Ruski sud Nacionalizacija Vladimir Putin Rodni Polia
Autor
Više [+]
Diplomirani novinar, biciklist, hedonist (ne nužno tim redom). Dugogodišnji novinar i urednik u dnevnim štampanim medijima, a poslednjih nekoliko godina radio je kao glavni urednik dvotjednog časopisa za poljoprivredu.
Trenutno nema komentara. Budi prvi i komentariši!
#RuralFoto #selo Selo je tiha kolijevka života, gdje se dani mjere izlascima i zalascima sunca, a ritam diktira nebo i godišnja doba. Tu miris svježe pokošene trave i hljeba iz pećnice još uvijek mami osmijeh na lice i razgaljuje dušu umorn... Više [+]
#RuralFoto #selo Selo je tiha kolijevka života, gdje se dani mjere izlascima i zalascima sunca, a ritam diktira nebo i godišnja doba. Tu miris svježe pokošene trave i hljeba iz pećnice još uvijek mami osmijeh na lice i razgaljuje dušu umornu od gradske vreve. Ljudi su dobri, veseli i domaćinski raspoloženi, dijele tugu i radost, poznaju se prijatelji u nevolji. Oni nose u sebi veliku mudrost, a ta nam mudrost kaže da je sreća u malim stvarima. Na selu srce kuca mirnije, a vrijeme teče sporije. Skriveni biser Bosne i Hercegovine.