UZGOJNI OBLIK SILVOZ KORDUNICA VINOVE LOZE.

Kada se bira uzgojni oblik za čokot uzimaju se u obzir različiti činioci kao što su: biološke osobine sorte i lozne podloge, klima i zemljište područja gde se loza gaji, nasloni, mehanizacija i dr. Osnovna suština formiranja uzgojnih oblika jeste dobro osunčavanje listova i grozdova, provetrenost, racionalnost obavljanja svih radova i primena mehanizacije u vinogradu. Prednost jednog nad drugim oblikom čokota daće se onom koji u vegetaciji ispolji veći procenat kretanja rodnih okaca, koji ima manje nerodnih od rodnih lastara, veći koeficijent rodnosti i prosečnu masu grozda.
Uzgojni oblik Silvoz kod vinove loze razradio je Carlo Sylvoz u Francuskoj u pokrajini Savoja. Veoma pogodan uzgoj za sorte sa sitnim grozdovima jer se rezidbom ostavljaju dugački lukovi. Zahteva vrlo pedantan rad. Iz ovog uzgojnog oblika je razvijeno nekoliko varijacija kod kojih se izostavlja vezivanje lukova. Lukovi se nakon rezidbe ostave da slobodno vise, a kasnije pod teretom zelenih lastara i roda obaraju se na dole i zauzimaju položaj kakav je trebalo da dobiju pri vezivanju. U ovom slučaju nije neophodna najdonja žica, a na Silvoz kordunici se ostavlja za svaki luk još po jedan kondir.
Silvoz kordunica primenjuje se u vinogradima gde postoji opasnost od jakih zimskih mrazeva. U ovom slučaju je jednospratna, dvokraka kordunica, mada može biti jednokraka kordunica. Formiranje uzgojnog oblika je slično kao kod rojatske, kazanavljeve ili mozerove kordunice. Razmak sadnje se kreće 3 - 4 x 1 - 2 m, a u novije vreme 2,2 - 2,7 x 1,2 - 1,5 m. Primenjuje se u špalirskom gajenju sa 4 reda žice, odnosno sa 2 jednostruke i 2 dvostruke žice. Prva žica je na 90 cm iznad zemlje i služi za privezivanje lukova, druga žica je 30 cm iznad prve žice i služi za privezivanje horizontalnog dela kordunice. Treći red je sa 2 žice, na 160 cm od zemlje i četvrti opet sa 2 žice, na 190 - 200 cm od zemlje.
Silvoz kordunica karakteriše se krakovima, na kojima su rodni čvorovi na svakih 30 - 40 cm, nekada i većim razmakom. Pri rezidbi se prošlogodišnji savijeni lukovi uklanjaju do osnove. Gornji lastar sa prošlogodišnjeg kondira za zamenu reže se na luk, a donji ponovo na kondir za zamenu. Lukovi se nakon rezidbe saviju i vežu za prvu žicu ispod krakova. Savijanjem lukova smanjuje se bujnost lastara i povećava rodnost. Većoj rodnosti doprinosi i to što se veći broj okaca razvija u lastare.
Autor, Stanko Nekić, dipl. ing. agronomije